Beauty of Human Relations.

A man married a beautiful girl. He loved her very much. One day she developed a skin disease. Slowly she started to lose her beauty. It so happened that one day her husband left for a tour. While returning he met with an accident and lost his eyesight. However their married life continued as usual. But as days passed she lost her beauty gradually. Blind husband did not know this and there  was not any difference in their married life. He continued to love her and she also loved him very much. 

One day she died. Her death brought him great sorrow. He finished all her last rites and wanted to leave that town. A man from behind called and said, now how will you be able to walk all alone? All these days your wife used to help you.

He replied, I am not blind. I was acting,  because if she knew l could see her ugliness it would have pained her more than her disease. So I pretended to be blind. She was a very good wife. I only wanted to keep her happy.

Moral:- Some times it is good for us to act blind and ignore one another's short comings, in order to be happy.

No matter how many times the teeth bite the tongue, they still stay together in one mouth. That's the spirit of FORGIVENESS. Even though the eyes don't see each other, they see things together, blink simultaneously and cry together. That's UNITY." May the Lord grant us all the spirit of forgiveness and togetherness.

Alone I can 'Say' but together we can 'talk'.

Alone I can 'Enjoy' but together we can 'celebrate'.

Alone I can 'Smile' but together we can 'Laugh'.

That's the BEAUTY of Human Relations. We are nothing without each other. STAY CONNECTED

The razor blade is sharp but can't cut a tree; the axe is strong but can't cut the hair.

Moral:- Everyone is important according to his/her unique purpose,Never look down on anyone unless you are admiring their shoes.

18th Duck..

A father left 17 ducks as asset for his Three Sons.

When the Father passed away, his sons opened up the will.

The Will of the Father stated that the Eldest son should get Half of 17 ducks,

The Middle Son should be given 1/3rd of 17 ducks,

Youngest Son should be given 1/9th of the 17 ducks.

As it is not possible to divide 17 into half or 17 by 3 or 17 by 9, the sons started to fight with each other.

So, they decided to go to a wise man who lives in a cave.

The wise man listened patiently about the Will. The wise man, after giving this thought, brought one duck of his own & added the same to 17. That increased the total to 18 ducks.

Now, he started reading the deceased father’s will.

Half of 18 = 9.
So he gave 9 ducks
to the eldest son.

1/3rd of 18 = 6.
So he gave 6 ducks
to the middle son.

1/9th of 18 = 2.
So he gave 2 ducks
to the youngest son.

Now add this up :
9 + 6 + 2 = 17 &
This leaves 1 duck
which the wise man took back.

MORAL : The attitude of negotiation & problem solving is to find the 18th duck i.e. the common ground. Once a person is able to find the common ground, the issue is resolved. It is difficult at times.

However, to reach a solution, the first step is to believe that there is a solution. If we think that there is no solution, we won’t be able to reach any.

A very interesting management lesson.

This is life.. இதுதான் வாழ்க்கை.

ஒரு கிராமம். சிறுவன் ஒருவன் ஏரிக்கரையில் விளையாடிக் கொண்டு இருக்கிறான்.

அப்போது, “என்னை காப்பாற்று, காப்பாற்று“ என்று ஓர் அலறல். ஆற்றோரத் தண்ணீரில், வலைக்குள் சிக்கி இருக்கும் முதலை ஒன்று சிறுவனைப் பார்த்துப் பரிதாபமாக கதறுகிறது. 

’மாட்டேன். உன்னை விடுவித்தால் என்னை விழுங்கி விடுவாய். காப்பாற்ற மாட்டேன்’ என மறுக்கிறான் சிறுவன்.

ஆனால் முதலை, “நான் உன்னை சத்தியமாகச் சாப்பிட மாட்டேன். என்னை காப்பாற்று” என்று கண்ணீர் விடுகிறது.

முதலையின் பேச்சை நம்பி, சிறுவனும் வலையை அறுக்க ஆரம்பிக்கிறான். அறுத்து முடிப்பதற்குள், சிறுவனின் கையை பிடித்துக் கொண்டது .

”பாவி முதலையே இது நியாயமா? என்று சிறுவன் கண்ணீருடன் கேட்க,

“அதற்கென்ன செய்வது, பசி வந்தால் பத்தும் பறந்துவிடும். இதுதான் உலகம். இதுதான் வாழ்க்கை” என்று சொல்லிவிட்டு விழுங்க ஆரம்பித்தது முதலை.

சிறுவனுக்கு சாவது பற்றிக்கூட கவலை இல்லை. முதலை ஏமாற்றி விட்டதோடு மட்டும் அல்லாமல், நன்றிகெட்டதனத்தை, ’இதுதான் உலகம்’ என்று சொல்வதை அவனால் ஏற்றுக் கொள்ளமுடியவில்லை.

மரத்திலிருந்த பறவைகளைப் பார்த்துக் கேட்டான். இதுதான் உலகமா?. அதற்கு பறவைகள், ”எத்தனையோ பாதுகாப்பாக மரத்தின் உச்சியில் நாங்கள் முட்டையிடுகிறோம். ஆனாலும், பாம்புகள் முட்டைகளை குடித்து விடுகின்றன. அதனால், இதுதான் உலகம்” என்று சொல்கின்றன.

அங்கு மேய்ந்து கொண்டு இருக்கும் கழுதைகளைப் பார்த்து கேட்கின்றான். ”நாங்கள் இளமையாக இருந்த காலத்தில் அதிகபடியான சுமைகளை சுமக்க செய்து, அடித்து, சக்கையாக வேலை வாங்குகிறார்கள். எங்களுக்கு வயதாகி, நடை தளர்ந்தவுடன், தீனி போட முடியாது என்று விரட்டிவிடுவதால், முதலை சொல்வது சரிதான்” என்கின்றன.

ஆடுகளை கேட்கிறான். ”எங்களுக்கு இரை போட்டு வளர்ப்பவர்களே, எங்களை இரையாக்கி கொள்வதால், முதலை சொல்வது சரிதான்” என ஆமோதிக்கின்றன.

கடைசியாக ஒரு முயலைப் பார்த்துக் கேட்கின்றான். “இதுவல்ல உலகம். முதலை பிதற்றுகிறது” என முயல் சொல்ல, முதலைக்கு கோபம் வந்துவிடுகிறது.

‘சிறு முயல் உனக்கு என்ன தெரியும்?’ என்று முதலை சொல்லவும்,

’நீ பேசுவது சரியாக புரியவில்லை, தெளிவாக பேசு’ என்கிறது முயல்.

கையை விட்டால் சிறுவன் ஓடிவிடுவான் என்ற முதலையைப் பார்த்து, முயல் பெரிதாக சிரித்தது.

உன் வாலை வைத்து அவனை அடித்து விடமுடியாதா? ஒரே அடியில் அவனை வீழ்த்திவிடமுடியும் உன்னால் என்றவுடன், கர்வத்துடன் கையை விட்டுவிட்டு, இதுதான் உலகம் என பேச துவங்கியது முதலை.

முயல் சிறுவனைப் பார்த்து ‘நிற்காதே! ஓடிவிடு’ என்கிறது.

சிறுவன் ஓடிவிடுகிறான். வாலால் அடித்து விடலாம் என நினைத்த முதலைக்கு ஏமாற்றமாகப் போய்விடுகிறது, வலையில் சிக்கியிருக்கும் வால் பகுதியை விடுவிப்பதற்குள் சிறுவனை பிடித்தது நினைவுக்கு வருகிறது.

கோபத்துடன் முயலைப் பார்க்க, ”புரிந்ததா? இதுதான் உலகம். இதுதான் வாழ்க்கை” என்கிறது முயல்.

தப்பி ஓடிய சிறுவன் கிராமத்தினரை அழைத்துவர, அவர்கள் முதலையை கொன்றுவிடுகின்றனர்.

சிறுவனோடு வந்த வளர்ப்பு நாய், புத்திசாலி முயலை பாய்ந்து பிடிக்கிறது. சிறுவன் காப்பாற்றுவதற்குள் முயலை நாய் கொன்றுவிடுகிறது.

உயிராக வளர்த்த நாய்தான் என்றாலும், உயிரைக் காப்பாற்றிய முயலை கொன்றுவிட்டதை; அவனால் சகித்துக் கொள்ளமுடியவில்லை.

கல்லெடுத்து எறிந்து நாயை விரட்டிவிடுகிறான்.

உதவி செய்தவர்களுக்கு உபத்திரவம் ஏற்படுவதும், நேசித்தவர்களையே வெறுக்க நேரிடுவதும் அவனை குழப்பிவிடுகிறது.

இதுதான் உலகமா? 

இதுதான் வாழ்க்கையா? என்ற கேள்விக்கு பதில் சொல்வார் யாருமில்லை!.

முன்னுக்குப்பின் முரணனானதாகவும், எதிரும் புதிருமான நிகழ்வுகள்தான் வாழ்க்கை!.

அடுத்த நொடிகளில் நடக்க இருப்பது, அதிர்ச்சிகளா? ஆச்சரியங்களா? என அறியமுடியாமல் இருப்பதுதான் வாழ்க்கையின் சுவராஸ்யம்.

வாழ்க்கையை புரிந்துகொள்ளமுடியாது. புரிய வைக்கவும் முடியாது. (எதிர் வருவதை) எது நடந்தாலும் ஏற்றுக்கொண்டு, முன்னேறுவதுதான் வாழ்க்கை ....

Real Happyness... உண்மையான மகிழ்ச்சி...

ஒரு அழகான பெரிய பணக்காரியான அதிக மதிப்புள்ள உடை உடுத்தி ஆடம்பரத்தில் வாழும் ஒரு பெண்,ஒரு கவுன்சிலிங் செய்பவரை காணச்சென்றாள்,

அவரிடம் "என் வாழ்வு ஒரே சூனியமாக இருக்கு.. எவ்வளவு இருந்தும் வெற்றிடமாக உணர்கிறேன். அர்த்தமே இல்லாமல் , இலக்கே இல்லாமல் வாழ்க்கை இழுக்கிறது , என்னிடம் எல்லாம் இருக்கிறது. இல்லாதது நிம்மதியும் மகிழ்ச்சியும் மட்டுமே என் சந்தோஷத்திற்கு வழி சொல்லுங்கள் என்றாள்."

கவுன்சிலிங் செய்பவர் அவரின் அலுவலக தரையை கூட்டிக்கொண்டிருந்த ஒரு பணி பெண்ணை அழைத்தார்......

அவர் அந்த பணக்கார பெண்ணிடம், " நான் இப்பொழுது பணி பெண்ணிடம் எப்படி மகிழ்ச்சியை வரவழைப்பது என்று சொல்ல சொல்கிறேன்.. நீங்கள் குறுக்கே எதுவும் பேசாமல் கேளுங்கள் " என்றார்.

பணி பெண்ணும் துடைப்பத்தை கீழே போட்டு விட்டு ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்து சொல்ல தொடங்கினாள்..

" என் கணவர் மலேரியாவில் இறந்த மூன்றாவது மாதம் என் மகன் விபத்தில் இறந்து போனான். எனக்கு யாரும் இல்லை எதுவும் இல்லை. என்னால் உறங்க இயலவில்லை. சாப்பிட முடியவில்லை.யாரிடமும் சிரிக்க முடியவில்லை. என் வாழ்க்கையை முடித்துக்கொள்ளலாம் என நினைத்தேன்.....

இப்படி இருக்கையில் ஒரு நாள் நான் வேலை முடிந்து வரும் பொழுது ஒரு பூனை என்னை பின் தொடர்ந்தது.

வெளியே சில்லென்று மழை பெய்துக்கொண்டு இருந்தது , எனக்கு பூனையை பார்க்க பாவமாக இருந்தது. அதை நான் என் வீட்டில் உள்ளே வர செய்தேன். மிகவும் சில்லென்றிருப்பதால் நான் அதற்கு குடிக்க கொஞ்சம் பால் கொடுத்தேன். அது அத்தனை பாலையும் குடித்து விட்டு என் கால்களை அழகாக வருடிக்கொடுத்தது.

கடந்து போன 3 மாதத்தில் நான் முதல் முதலாக புன்னகைத்தேன்.நான் அப்பொழுது என்னையே கேள்வி கேட்டேன். ஒரு சிறு பூனைக்கு நான் செய்த ஒரு விஷய்ம் எனக்கு சந்தோஷமளிக்கிறது எனில், ஏன் இதை பலருக்கு செய்து நான் என் மன நிலையை மாற்றிக்கொள்ளக்கூடாது என யோசித்தேன்.

அடுத்த நாள் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்த என் அடுத்த வீட்டு நபருக்கு உண்பதற்கு கஞ்சி கொடுத்தேன். அவர் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை. அவரை மகிழ வைத்து நான் மகிழ்ந்தேன்.

இப்படி ஒவ்வொரு நாளும் நான் பலருக்கு உதவி உதவி அவர்தம் மகிழ நானும் அதிகமகிழ்வுற்றேன்.

இன்று என்னை விட நிம்மதியாக உறங்கவும், உணவை ரசித்து உண்ணவும் யாரேனும் இருக்கிறார்களா என்பதே சந்தேகம்.

மகிழ்ச்சி என்பது , அதை மற்றவர்க்கு கொடுப்பதில் தான் இருக்கிறது என்பதை கண்டு கொண்டேன்."

இதை கேட்ட அந்த பணக்கார பெண் ஓலமிட்டு கத்தி அழுதாள். அவளால் பச்சை காகிதம் கொண்டு வாங்கக்கூடிய எல்லாம் இருந்தது. ஆனால் பணத்தால் வாங்க முடியாத விஷயம் அவளிடம் இல்லை.

வாழ்க்கையின் அழகு என்பது

நீ

எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறாய்

என்பதில் இல்லை...

உன்னால் அடுத்தவர்

எவ்வளவு மகிழ்ச்சி ஆகின்றார்க்ள்

என்பதிலேயே இருக்கிறது...

மகிழ்ச்சி என்பது

போய் சேரும் இடம் அல்ல

அது

ஒரு பயணம்...

மகிழ்ச்சி என்பது

எதிர்காலம் இல்லை

அது நிகழ்காலம்...

மகிழ்ச்சி என்பது

ஏற்றுக்கொள்வது அல்ல

அது

ஒரு முடிவு...

நீ என்ன வைத்திருக்கிறாய்

என்பதில் இல்லை

மகிழ்ச்சி...

நீ

யார் என்பதில் தான் மகிழ்ச்சி !!!

Spinach..... கீரை

40 வகை கீரைகளும் அதன் முக்கிய பயன்களும்:

🌿அகத்திக்கீரை- ரத்தத்தை சுத்தமாக்கி பித்தத்தை தெளியவைக்கும்.

🌿காசினிக்கீரை- சிறுநீரகத்தை நன்கு செயல்பட வைக்கும். உடல் வெப்பத்தை தணிக்கும்.

🌿சிறுபசலைக்கீரை- சருமநோய்களைத் தீர்க்கும் பால்வினை நோயை குணமாக்கும்.

🌿பசலைக்கீரை- தசைகளை பலமடையச் செய்யும்.

🌿கொடிபசலைக்கீரை- வெள்ளை விலக்கும் நீர் கடுப்பை நீக்கும்.

🌿மஞ்சள் கரிசலை- கல்லீரலை பலமாக்கும், காமாலையை விலக்கும்.

🌿குப்பைகீரை- பசியைத்தூண்டும்.வீக்கம் வத்தவைக்கும்.

🌿அரைக்கீரை- ஆண்மையை பெருக்கும்.

🌿புளியங்கீரை- சோகையை விலக்கும், கண்நோய் சரியாக்கும்.

🌿பிண்ணாருக்குகீரை- வெட்டையை, நீர்கடுப்பை நீக்கும்.

🌿பரட்டைக்கீரை- பித்தம், கபம் போன்ற நோய்களை விலக்கும்.

🌿பொன்னாங்கன்னி கீரை- உடல் அழகையும், கண்ஒளியையும் அதிகரிக்கும்.

🌿சுக்கா கீரை- ரத்த அழுத்தத்தை சீர்செய்யும், சிரங்கு மூலத்தை போக்கும்.

🌿வெள்ளை கரிசலைக்கீரை- ரத்தசோகையை நீக்கும்.

🌿முருங்கைக்கீரை- நீரிழிவை நீக்கும், கண்கள், உடல் பலம்பெறும்.

🌿வல்லாரை கீரை- மூளைக்கு பலம் தரும்.

🌿முடக்கத்தான்கீரை- கை, கால் முடக்கம் நீக்கும் வாயு விலகும்.

🌿புண்ணக்கீரை- சிரங்கும், சீதளமும் விலக்கும்.

🌿புதினாக்கீரை- ரத்தத்தை சுத்தம் செய்யும், அஜீரணத்தை போக்கும்.

🌿நஞ்சுமுண்டான் கீரை- விஷம் முறிக்கும்.

🌿தும்பைகீரை- அசதி, சோம்பல் நீக்கும்.

🌿முரங்கைகீரை- சளி, இருமலை துளைத்தெரியும்.

🌿முள்ளங்கிகீரை- நீரடைப்பு நீக்கும்.

🌿பருப்புகீரை- பித்தம் விலக்கும், உடல் சூட்டை தணிக்கும்.

🌿புளிச்சகீரை- கல்லீரலை பலமாக்கும், மாலைக்கண் நோயை விலக்கும், ஆண்மை பலம் தரும்.

🌿மணலிக்கீரை- வாதத்தை விலக்கும், கபத்தை கரைக்கும்.

🌿மணத்தக்காளி கீரை- வாய் மற்றும் வயிற்றுப்புண் குணமாக்கும், தேமல் போக்கும்.

🌿முளைக்கீரை- பசியை ஏற்படுத்தும், நரம்பு பலமடையும்.

🌿சக்கரவர்த்தி கீரை- தாது விருத்தியாகும்.

🌿வெந்தயக்கீரை- மலச்சிக்கலை நீக்கும், மண்ணீரல், கல்லீரலை பலமாக்கும். வாத, காச நோய்களை விலக்கும்.

🌿தூதுவலை- ஆண்மை தரும். சருமநோயை விலக்கும். சளித்தொல்லை நீக்கும்.

🌿தவசிக்கீரை- இருமலை போக்கும்.

🌿சாணக்கீரை- காயம் ஆற்றும்.

🌿வெள்ளைக்கீரை- தாய்பாலை பெருக்கும்.

🌿விழுதிக்கீரை- பசியைத்தூண்டும்.

🌿கொடிகாசினிகீரை- பித்தம் தணிக்கும்.

🌿துயிளிக்கீரை- வெள்ளை வெட்டை விலக்கும்.

🌿துத்திக்கீரை- வாய், வயிற்றுப்புண் அகற்றும். வெள்ளை மூலம் விலக்கும்.

🌿காரகொட்டிக்கீரை- மூலநோயை போக்கும். சீதபேதியை நிறுத்தும்.

🌿மூக்கு தட்டைகீரை- சளியை அகற்றும்.

🌿நருதாளிகீரை- ஆண்மையைப் பெருக்கும்.

God will answer your prayers.

Dr. Abraham, a well known cancer specialist, was once on his way to an important conference in another city where he was going to receive an award in the field of medical research.

He was excited about the award and so boarded a plane to the venue. However, two hours after the plane took off, it made an emergency landing at the nearest airport due to a technical problem.

Afraid that he would not make it in time to the conference, he immediately went to the reception to make enquiries. He found out that he would have to wait ten hours for the next flight to his destination! He rented a car and drove himself to the conference city which was four hours away.

Soon after he left, the weather changed and a heavy storm began. The downpour made it difficult for him to see so he missed a turn he was supposed to take. Driving in the heavy rain on a deserted road, feeling hungry and tired, he frantically began to look for any sign of civilization. He came across a small tattered house and knocked on the door. A beautiful lady opened the door. He explained his situation and wanted to use the lady's telephone but she had no telephone. She however asked him to come inside and wait till the weather improved. The doctor who was hungry and exhausted accepted the offer. The lady offered him something to eat and drink.

She asked him to join her in prayers but he declined. According to him, he believed in hard work, not in prayers! Sitting at the table and sipping his tea, the doctor watched the woman pray many times beside a baby's crib. Feeling that the woman might be in need of help, the doctor asked her what exactly she needed from God and asked if God ever listened to her prayers.

When he inquired of the child in the crib, the woman explained that her son was down with cancer. And they had been advised to see a doctor named Abraham who could cure him but she did not have enough money to afford his fees.

She said that God had not yet answered her prayers but said that God would create some way out one day.  She added that she would not allow her fears to overcome her faith!

Stunned and speechless, Dr. Abraham began to weep! He was forced to say out loud, "GOD IS GREAT" and recollected to the woman, all the sequence of bad events: malfunction on the plane, a thunderstorm and how he lost his way.  All of which had happened because God answers prayers,  wanted to give him a chance to come out of his bondage of materialistic career pursuit and give some time to a poor, helpless woman who had nothing but rich prayers!

Oh! What a God!

God may not answer your prayers YOUR WAY but he will always answer HIS way. Behind the scenes, he will move men, the weather, events, circumstances, etc. in order to work out the best for you! Do not stop trusting! Do not stop hoping! Hold on! Hold out! Look up daily!

Puratchi Thalaivi passes away....

Jayalalitha was born on 24 February 1948, at Melukote, in Pandavapura taluka, Mandya district, then in Mysore State (now Karnataka) to Jayaram and Vedavalli in a Tamil Iyengar Brahmin family. *Jayalalitha was given her grandmother's name Koamalavalli at the time of birth.* As per Brahmin custom, 2 names are given - one ancestral grandmother name and other being personal name. The personal name Jayalalitha was adopted at the age of 1 for the purpose of using the same in school and colleges. It was derived from the names of two houses where she resided in Mysore. One was "Jaya Vilas" and the other "Lalitha Vilas".

Her paternal grandfather, Narasimhan Rengachary, was in the service of the Mysore kingdom as a surgeon, and served as the court physician to Maharaja Krishna Raja Wadiyar IV of Mysore. Her maternal grandfather, Rangasamy Iyengar, moved to Mysore from Srirangam to work with Hindustan Aeronautics Limited. He had one son and three daughters - Ambujavalli, Vedavalli and Padmavalli. Vedavalli was given in marriage to Narasimhan Rengachary's son, Jayaram. *The couple Jayaram-Vedvalli had two children: a son Jayakumar and a daughter, Jayalalitha.* Her mother, her relatives and later co-stars and friends referred her as Ammu. Jayalalitha's father, Jayaram, was a lawyer, but never worked and squandered most of the family money. He died when Jayalalitha was two years old.

The widowed Vedavalli returned to her father's home in Bangalore in 1950. Vedavalli learnt shorthand and typewriting to take up a clerical position to help support the family in 1950. Vedavalli's younger sister Ambujavalli had moved to Madras and was working as an air hostess since 1948 and was also acting in dramas and films using the screen name Vidyaavathy since 1951. After a while, on insistence of Ambujavalli, Jayalalithaa's mother Vedavalli also relocated to Madras and stayed with her sister since 1952. Vedavalli worked in a commercial firm in Madras and began dabbling in acting since 1953 under screen name Sandhya. Jayalalitha remained under care of her mother's sister Padmavalli and with maternal grandparents from 1950 to 1958 in Mysore. Vedavalli took on the name Sandhya and began to work as an actress, first in local drama companies and then in Tamil cinema. She took on the screen name of Sandhya. While still in Bangalore, Jayalalithaa attended Bishop Cotton Girls' School. In later interviews, Jayalalithaa spoke emotionally about how she missed her mother growing up in a different city, and she had the opportunity to visit her mother during summer vacations.

After her aunt Padmavalli's marriage in 1958, Jayalalitha moved to Chennai and began to live with her mother. She completed her childhood education at Sacred Heart Matriculation School (popularly known as Church Park Presentation Convent or Presentation Church Park Convent) in Chennai. She excelled at school and was offered a government scholarship to pursue further education. *She won Gold State Award for coming first in 10th standard in not just her school but also in Tamil Nadu.* She appears not to have accepted the admission offered to her at Stella Maris College, Chennai. She is fluent in several languages, including Tamil, Telugu, Kannada, Hindi, Malayalam and English. Her brother Jayakumar, his wife Vijayalakshmi and his daughter Deepa lived in T.Nagar Chennai. Her brother died in 1995 in an accident.

She was only 16 years old when she starred opposite M.G.R in Ayirathil Oruvan. The entire cast & crew would stand up every time the veteran actor walked in, but the Church Park educated, English speaking Jayalalitha sat there with her legs crossed, reading her book. It was this audacity that went on to define the rest of her political career. Obviously, she was a charming, multi-faceted actor who was trained in various dance forms. But not so obviously, she was well read and witty, she was intelligent and she knew it. It was not merely her affair with MGR that drew her to politics, it was her prolific ability to speak in English & Hindi with an intellect that could match an economist.  When MGR died, she sat conspicuously at his head for an entire two days, relegating his wife Janaki to a sidelined spot. Janaki’s aids tried to push her away, in fact pinched her, stepped on her feet, but she refused to budge. When she got on to the carriage for the final procession, she was visibly pushed off it in front of all television cameras. This effrontery was what would help her survive all those years of politics that would follow.   The entire party split into two after MGR’s death, but four years later united under her leadership to form one formidable opposition. 

She won against all odds. She was a white skinned Brahmin in a party that thrived due to its Dravidian anti-class rhetoric. She was a glamorous actor who cannot, by definition, be taken seriously. Above all, she was a woman trying to ascend to power in 1980s in Tamilnadu. An unmarried, childless woman. To put it in context, she was not only walking a path of thorns, she did it in an oxygen less chamber while her arms and legs were tied. It’s a feat that she survived at all, not to mention that she actually thrived. In 1989, when she opposed Karunanidhi’s presentation of the budget, she was almost disrobed in the assembly. This was in addition to being the recipient of lewd comments and hair pulling. This is probably the highest documented insult that a woman has ever faced in a state Assembly. Yet she persisted. She came out of that incident more guarded than ever before. She wrapped herself in layers of clothing and stopped wearing any jewelry at all. She succeeded at ‘desexualizing’ herself and branded herself as ‘amma’ (mother), the only known way to gain respect in that highly testosterone filled environment.  

Everyone knows her as the person who silences opposition and who creates sycophants who fall at her feet and worship her. This was the only possible way she could command, consolidate and hold on to the otherwise elusive power. If she was any more cordial than this, she might have as well been an airhostess. 

She played popular politics. When the DMK promised laptops, she provided table fans, mixers and grinders instead all branded with her cherubic photograph on it. She accumulated disproportionate assets in 1996, and has faced her share of atonement. However, no one else, not even men, could have been a formidable opposition to the DMK that has systematized corruption and nepotism in ways that she couldn’t. Forget her followers who baselessly immolate themselves or cut off their fingers in a spree of blind devotion towards her.  I have spoken to several civil servants of the state who claim they function with lesser interference under her leadership than under the other party. 

And with four and a half years of her term left, there is no single leader that can fill her void. It will be several years, even decades, before another woman can even remotely achieve what she did in a state like Tamilnadu. Now her statues will come up all over the state, and for once I’m glad. In a few generations, all that will matter is that there is a woman’s statue as well, and that statue is not a mere kannagi who was venerated because she was a perfect wife, but  of a woman who was a true and 

powerful leader of her own merit and her own making.